Genezen van ME, er is hoop!
Of, om wat preciezer te zijn: 80 a 90 % genezen. Hoe is dat zo gekomen?

Ik was dwarsfluitdocente op een muziekschool toen ik in 1990 Burn Out raakte, dat na 4 jaar overging in ME. De griep van 1994 was de genadeslag. Ik kon me alleen nog in een rolstoel voortbewegen.
Nou, hoe je dag er dan verder uitziet, dat weten jullie allemaal wel, denk ik.

Na een korte ziekenhuisopname i.v.m. een soort epileptische aanvallen, waarbij ik wel bij bewustzijn bleef, was ik zo uitgeput, dat mijn TCM- arts, die mij met acupunctuur behandelde, tegen mijn man zei: “Nog 3 maanden, dan zal ze niet meer uit bed kunnen komen”. Als ik dit opschrijf, rollen de tranen me over de wangen. Toch wil ik jullie in mijn woorden vertellen dat er hoop is op genezing.

Die 3 maanden werden 10 jaar. Ik heb van alles geprobeerd: acupunctuur, Touch For Health, spirituele therapie met stenen enzovoort.
De winter van 2003 was de ergste tijd: onze dochter had al na 2 jaar van mijn ziekte een zwakkere vorm van ME. Onze zoon had Pfeifer en mijn man was overspannen. Op zulke momenten moet je gewoon even iets geks doen. Ik had sinds enige tijd een electrische rolstoel, zodat ik 5 tot 15 minuten per dag naar buiten kon en al sinds 1995 een prachtige houten rolstoel, die mijn man had ontworpen en gemaakt van een oude stoel.

Ik zei tegen mijn zoon: “Kom op , we gaan een stukje rolstoelen . Jij in de houten rolstoel en ik in de electrische. Goed vasthouden “. Zo zigzagden we door onze straat en vielen even later weer lachend op de bank of in bed.

Ik had natuurlijk problemen met mijn nek van al dat in bed liggen en daarom verscheen de manueel therapeut in december aan mijn bed. Deze man kwam als een engel uit de hemel. Hij was nl. ook Reikimeester en therapeut. Deze manier van werken gaat ervan uit dat elke lichamelijk kwaal ook een geestelijke kant heeft. En dat bleek ook: hij voelde welk trauma of verdriet op dat moment speelde en door de energie van Reiki, was ik in staat om diep af te dalen in het verleden waar dit trauma was ontstaan. Ja het was zwaar, ik heb ontzettend veel gehuild, maar iedere keer dat ik iets verwerkt had, kreeg ik meer energie en na 3 maanden kreeg ik de 1e inwijding. Nu kon ik mezelf met Reiki behandelen =energie geven en dat deed ik 5 keer per dag.

De volgende 4 ½  jaar ben ik hiermee bezig geweest. Ik was nu zelf Reikimeester en waar ik in 2004 per electrische rolstoel naar de Reikisessies ging, die , (o ,wat een geluk! ) in het straatje achter ons huis plaatsvonden, kon ik er in 2006 lopend heen. Ik moest nog veel rusten, maar langzamerhand kwam een groot deel van mijn energie terug .
Sinds die jaren volg ik een diet (dat steeds eenvoudiger wordt), want blijkbaar heeft het ME-beest, of wat dat ook mag zijn, van alles beschadigd en o.a. hypoglicemie veroorzaakt. Daarom slik ik nog steeds voedingssupplementen, rust ik nog na het avondeten.

Ik kan lopen en fietsen, maar niet zo lang. Waar ik heel blij van word: ik kan weer dwarsfluit spelen, moet dan wel mijn armspieren trainen c.q. ‘t langzaam opbouwen. En wat zo heerlijk is: ik ben gaan tangodansen!

Ja, ik ben ermee begonnen met hulp van Reiki.
Dat is misschien wel leuk om te vertellen. De eerste tangolessen ging ik iedere keer als de lerares iets uitlegde gauw op een stoel zitten om bij te komen en na de les ging ik achterover in mijn auto 3 kwartier mezelf opladen met Reiki om naar huis te kunnen rijden.

Later vond ik een danspartner,nu nog steeds mijn ‘tangovriendje’ en ging ik na de les met hem mee om uit te rusten. Ja… ik ben koppig! En ik vocht ervoor om toch iets te kunnen doen wat ik fijn vond. En natuurlijk heb je een enorme berg acceptatie nodig om dit vol te houden als je zo ziek en moe bent.

Nu hoef ik dat allemaal niet meer te forceren, maar ik moet nog wel goed voor mezelf zorgen en per dag bedenken wat ik ga doen. Bergen beklimmen zit daar niet bij natuurlijk.
Met behulp van Touch For Health of spiertesten zoals mijn man en ik het noemen, bepalen we wat ik nodig heb aan voedingssupplementen, als ik bv. weer duizelig word, of last van een andere kwaal krijg. Hiermee kunnen we onszelf helpen en dat geeft een heel rustig gevoel. Als we er niet uitkomen, of ik wordt ziek, ga ik naar dokter Diny, die met een computerprogramma kan zien wat er aan de hand is. Alternatieve geneeskunst dus.

Ook zijn we nog steeds bezig om inzicht te krijgen in dingen als: waarom sliep ik zo slecht vannacht, waarom voel ik me nu moe : heb ik teveel gedaan of heb ik een energielek, b.v. van verdriet over het feit dat onze zoon 1 ½  jaar in Australie zit..
Vanaf 2006 ben ik zelf ook Reikimeester/therapeute. Mooi werk om te doen.

Onze kinderen hebben beiden tijd nodig gehad om die ontzettend moeilijke jaren te verwerken en mijn man ook natuurlijk. Het leven ziet er nu weer mooi uit, met kleine beperkingen, maar mooi!

Nou, ik wens jullie allemaal veel sterkte en vooral beterschap. Als je wat meer wilt weten  stuur me dan een mail: wiesdewaard@hotmail.com

Groeten, Wies
Gennep November 2017

??